نوشته شده در تحلیل گفتمان

کتاب منظومه پیامبر نامبعوث

پدر چرا مرا به خود وانهادی؟!*

گفتگویی با علی اتحاد درباره‌ی تازه‌ترین کتاب‌اش “منظومه‌ی پیامبر نامبعوث”

کیان کیانی

جنون به واژه تن نمی دهد، انسداد واژه، مظروف تنگی است برای ظهور جنون، اما گاه شاعری یا پیامبری نامبعوث چنان تردستانه در جهان واژه ها اعجاز می کند که جنون، امکان رخ دادش را در واژه می یابد حال که چنین فرصتی دست داد تا جنون در قامت شاعری حلول کند به سراغ او رفتم تا در گفتگویی (شما بخوانید زارگیری) با جنونِ حلول کرده، چهره به چهره گفتگو کنم، این بار جنون در تن – خانه ی علی اتحاد سکنی گزید او هنرمند هنرهای دیداری و اجرایی است که اینبار جان خودش صحنه دیدار و اجرای جنون شد، شاید علی اتحاد را در نمایشگاه ها و اجراهای گوناگونی در تهران و یا شهرهای دیگر جهان دیده باشید یا مخاطب متن های اجرایی او همچون «مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها» و «چکامه‌های روشنایی» شده باشید. اگر شما را با جنون کاری هست شما را به خواندن این گفتگو (بخوانید زارگیری = جنون گیری) و رونمایی از این کتاب و خواندن کتاب «منظومه‌ی پیامبر نامبعوث» دعوت می کنم.

کتاب منظومه ی پیامبر نامبعوث

کتاب منظومه ی پیامبر نامبعوث

کیان کیانی: دریدا زبان فلسفه را در مقایسه با زبان شعر و ادبیات، ریاکارانه می‌خواند چرا که فلسفه برخلاف ادبیات و شعر منشا استعاری خود را پنهان می‌کند فلسفه بر آن است تا در برابر این گزاره که “فلسفه نوشته می شود” مقاومت کند تا بتواند در خوانش مخاطب، خود را فرازمانی/مکانی/زبانی بازنمایی کند از این رو بین خود و شعر فاصله گذاری می‌کند، اولین کسی که این فاصله گذاری و دوانگاری را درک کرد و علیه آن دست به نگارش فلسفه در قالب شعر نمود، نیچه بود. این اثر به زبانِ خودِ راوی، گفته های بی مخاطب پیامبر شاعران است. (بیشتر…)

تحلیل انتقادی گفتمان به مثابه یک روش

چکیده

آنچه در این مقاله گردآوری شده تلاشی است در پاسخگویی به پرسش اصلی این مقاله که روش تحلیل انتقادی گفتمان (روش نورمن فرکلاف) را هدف بررسی خود قرار داده است اینکه در بستر چه هستی شناسی، معرفت شناسی و روش شناسی شکل پذیرفته، تاریخچه شکل گیری آن چگونه بوده، اهداف و اصول حاکم بر آن چیست و نقش پژوهشگر در آن چگونه ترسیم شده است و همچنین چگونه به تحلیل متن یا گفتار در این روش پرداخته می شود. فرض مقاله حاضر بر آن است که تحلیل انتقادی گفتمان در اندیشه های پست مدرن ریشه دارد و با ورود به مطالعات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی توسط متفکران، شکل انتقادی به خود گرفته و با مراحل سه گانه خود توصیف متن (آشکارسازی گزاره‌ها و مواضع ایدئولوژیک متن)، تفسیر (تعامل بین متن و بافت) و تبیین (تاثیر دو سویه ساختارها و گفتمان ) می تواند در تحلیل متن یا گفتار (رخدادهای “خُرد”) و هم زمینه متن (“ساختارهای کلان”) پیوند به وجود آورد و امکان های گسترده ای را برای پژوهشگر فراهم آورد.

(بیشتر…)

به جهان من خوش آمدید

kian

کیان کیانی متولد 1358 و دانشجوی انصرافی دکتری جامعه شناسی سیاسی (در 1388) هستم. در دامنه جنوبی البرز شرقی در شهری به نام شهمیرزاد متولد شدم و علاقمند به فلسفه سیاسی، الگوهای تکرارشونده تاریخی، عدالت به مثابه حضور دیگری و تحلیل انتقادی گفتمان به مثابه روش هستم، امیدوارم در این فرصت بتوانم به طرح این مطالب به صورتی مطلوب برآیم.

“منتقد توسعه دهنده ی یک سیستم است و نه دشمن آن”، اما خب از آنجایی که این نگاه بر گفتمان های حاکم و دستگاه های سیاسی کنونی ما حاکم نیست تصمیم گرفتم برای گذران روزگار سری به حوزه ی وب بزنم… (بیشتر…)