نوشته شده در مصاحبه کیان کیانی با علی اتحاد

کتاب منظومه پیامبر نامبعوث

پدر چرا مرا به خود وانهادی؟!*

گفتگویی با علی اتحاد درباره‌ی تازه‌ترین کتاب‌اش “منظومه‌ی پیامبر نامبعوث”

کیان کیانی

جنون به واژه تن نمی دهد، انسداد واژه، مظروف تنگی است برای ظهور جنون، اما گاه شاعری یا پیامبری نامبعوث چنان تردستانه در جهان واژه ها اعجاز می کند که جنون، امکان رخ دادش را در واژه می یابد حال که چنین فرصتی دست داد تا جنون در قامت شاعری حلول کند به سراغ او رفتم تا در گفتگویی (شما بخوانید زارگیری) با جنونِ حلول کرده، چهره به چهره گفتگو کنم، این بار جنون در تن – خانه ی علی اتحاد سکنی گزید او هنرمند هنرهای دیداری و اجرایی است که اینبار جان خودش صحنه دیدار و اجرای جنون شد، شاید علی اتحاد را در نمایشگاه ها و اجراهای گوناگونی در تهران و یا شهرهای دیگر جهان دیده باشید یا مخاطب متن های اجرایی او همچون «مرثیه‌ای برای کتابسوزی‌ها» و «چکامه‌های روشنایی» شده باشید. اگر شما را با جنون کاری هست شما را به خواندن این گفتگو (بخوانید زارگیری = جنون گیری) و رونمایی از این کتاب و خواندن کتاب «منظومه‌ی پیامبر نامبعوث» دعوت می کنم.

کتاب منظومه ی پیامبر نامبعوث

کتاب منظومه ی پیامبر نامبعوث

کیان کیانی: دریدا زبان فلسفه را در مقایسه با زبان شعر و ادبیات، ریاکارانه می‌خواند چرا که فلسفه برخلاف ادبیات و شعر منشا استعاری خود را پنهان می‌کند فلسفه بر آن است تا در برابر این گزاره که “فلسفه نوشته می شود” مقاومت کند تا بتواند در خوانش مخاطب، خود را فرازمانی/مکانی/زبانی بازنمایی کند از این رو بین خود و شعر فاصله گذاری می‌کند، اولین کسی که این فاصله گذاری و دوانگاری را درک کرد و علیه آن دست به نگارش فلسفه در قالب شعر نمود، نیچه بود. این اثر به زبانِ خودِ راوی، گفته های بی مخاطب پیامبر شاعران است. (بیشتر…)